တမလွန် ငချွန်
မနက်က အလုပ်အသွား နောက်ကျနေလို့ စက်ဘီးကို အမြန် နင်းသွား ခဲ့တယ် ။ အဲ့မှာ ခြံတစ်ခြံက ထွက်လာတဲ့ မိန်းခလေး တယောက် ၊ ဟိုမကြည့် ဒီမကြည့် သူ့ စလင်းဘတ်အိတ်ကြီး ကို ပြူးးပြဲ ရှာရင်းက လမ်းမပေါ် ထွက်လာတော့ ။
အမြန် နင်းလာတဲ့ ကျတော့်စက်ဘီးက အရှိန် ထိန်းမရပဲ သူမ အနားက ပွတ်ဆွဲ သွားတာပေါ့
” အမလေး ”
အဲ့တော့ ကျတော်လည်း ပစ်လဲပြီး ထမင်းချိုင့်တွေ လည်း မှောက်ကုန် တာပေါ့ ၊ သူ့ကို စက်ဘီးက မတိုက်မိ ပါဘူး ။ ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက် ဆိုတော့ သူလည်း လန့်ပြီး လဲသွားတယ် ။ အဖြစ်အပျက်က ကျတော် မမှားဘူး ဆိုပေမဲ့ လည်း တဖက်က မိန်းကလေး ဆိုတော့ ကျတော်က စက်ဘီးကို ပြန်ထူ ၊ ဒေါက် ထောက်ပြီး သူမကို ထူပေးဖို့ သွားတော့
ဘယ်က ငနဲ နှစ်ကောင်လည်း မသိဘူး ရောက်လာပြီး ကျတော့်ကို လာ တွန်းတယ်
” မင်း စက်ဘီးကို ဘယ်လို စီးတာလဲကွ ၊ မိန်းကလေး တယောက်လုံးတောင် မမြင်ဘူးလား ”
မဆီမဆိုင် အဖြစ် အပျက်ကို သေချာ မသိပဲ မိန်းကလေး လှလှ ဆိုတော့ နှာဘူး ထ ပြီး လူစွမ်းကောင်း လာလုပ်တဲ့ ငနဲ နှစ်ကောင်ကြောင့် ကျတော်လည်း ဒေါသ ဖြစ်သွားတယ်
ကျုပ်ဆိုတဲ့ ကောင်ကလည်း ခေသူမှ မဟုတ်တာ အရင်တုန်းကဆို ကိုယ့်ကို လာကျော တဲ့ကောင်တွေ မှန်သမျှ တမလွန် ပို့ပစ် ခဲ့လို့
” တမလွန် ငချွန် ” ဆိုပြီး နာမည်တလုံး နေလာတာပဲ
ရုပ်ကလည်း သိတဲ့ အတိုင်း မင်းရဲဆက်နဲ့ နိုင်လူ စပ်ကျ ထားတဲ့ ရုပ် ဆိုတော့ ငချွန်ကို ဒါမျိုး လာစမ်းလို့ ကတော့ ဖာတန်း ရောက်သွားမှာပေါ့ ။
အဲ့တော့ ကျတော်လည်း အဲ့နှစ်ကောင်ကို ပြန် ဆောင့်တွန်း လိုက်ပြီး
” ဟျောင့် ဘာမှ မသိပဲ ဖွန်ကြောင်ပြီး လာ ဝင် မဟောင်နဲ့ ၊ ဖင်ထောင် ဆော် လိုက်လို့ လင်ကောင် မပေါ် ဖြစ်သွားမယ် ”
ကျတော့် စကားကြောင့် ငနဲသား နှစ်ယောက် ရှူးးရှူး ရှဲရဲှနဲ့ ဒေါသတွေ ဖြစ်ပြီး
” ဟာ မင်း မင်း မင်းကွာ ”
” ဘာလဲ ! မင်းကွာ မင်းကွာ နဲ့ ထမင်းပါ မစားနိုင် ဖြစ်သွားချင် လို့လား ”
” ဟာ ”
ငနဲ နှစ်ယောက်မှာ နောက်က တယောက်က ကြောက်တတ်ပုံ ရပါတယ် ။ သူ့လူကို အတင်း ဆွဲခေါ်ပြီး ” လာပါကွာ ငါတို့နဲ့ ဆိုင်တာလည်း မဟုတ်ပဲနဲ့ သက်သက် ပြသနာ ဖြစ်အုံးမယ် ”
အဲ့တော့ ကျတော်လည်း သိတဲ့ အတိုင် လေကို လျှော့လို့ ဘယ်ရမလဲ ထပ်တင်း ရတာပေါ့
” အေး မင်းကောင်ကို မြန်မြန် ခေါ်သွား ၊ ဇ မရှိပဲ နဲ့တော့ ဇောင်း လာမကြွနဲ့ ၊ ဇောက်ထိုး ဆွဲပြီး ဇက်ပိုး ဖြတ်ရိုက် ပလိုက်မယ် ဘာမှတ် ”
” မင်းကွာ ”
ဟိုကောင်က ဖဲ့ချင်တဲ့ ပုံ နဲ့ ရှေ့တိုးလာတော့ နောက်က တစ်ယောက်က ဆွဲတယ်
” လာ လာပါကွာ သွားရအောင် ”
အဲ့အချိန်မှာ ကောင်မလေး ကလည်း အနား ရောက်လာပြီး
” တော်ကြပါတော့ရှင် ၊ ကျမ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး ၊ ကျမက လမ်းကို မကြည့်မိပဲ ထွက်လာလို့ တိုက်မိ မလို ဖြစ်သွားတာပါ ”
” ကဲ ကြားတယ်နော် နှာဘူး ၊ ထပြီး တဏှာရူး လာ မပြနဲ့ ၊ ငါ့ မဟာဒူးက ရင်ဘတ် မရွေးဘူး ”
တဖန် ကျတော်က မိန်းကလေး ဘက် လှည့်၍
” ခင်ဗျားလည်း သတိထားအုံး ၊ စက်ဘီးမို့ သာပေါ့ ကားဆို ပွဲချင်းပြီး နေပြီ ” ” ဟုတ်ကဲ့ပါရှင် တောင်းပန်ပါတယ် ” ကျတော်တို့ နှစ်ယောက် ပြောနေတာကို ဟို ငနဲတွေ က မသွားသေးပဲ ကြည့်နေလို့ လှမ်း ဟောက်လိုက်ရ သေးတယ်
” ဟို နှစ်ကောင် ၊ မကျေနပ်လို့ ပေကပ်ကပ် လုပ်နေတာလား ၊ ငိုးမတွေ အသေ သတ်ပြိုက်လို့ နက်ဖြန် နေထွက်တာ မမြင်လိုက် ဖြစ်သွားမယ် ”
အဲ့ကြမှ ငနဲနှစ်ကောင်က ကျတော့်ကို သတိထား ဆိုတဲ့ ပုံစံနဲ့ လက်ညိုး ထိုးထိုး ပြီး ထွက်သွားကြ ပါတယ် ။ ပြီးတော့ ကောင်မလေးလည်း ထွက်သွားတယ် ။
ကျတော်လည်း ကွကို ပြန်ကြည့်တော့ ထွက်သွားတယ် ( ရှူ းရှူးးတွေ ) ဟုတ်တယ် ၊ ရုပ်ခံနဲ့ ဖိန့်ပြီး ဟောက်သာ ဟောက်နေရတာ ၊ စိတ်က ကြောက်ပြီး တုန်နေတာ ၊ ဟီးဟီး
ဪ တမလွန် ပို့ပစ်ခဲ့တဲ့ ကောင်တွေ ဆိုတာ ခြင်တွေ ဂျပိုးတွေ ပွက်ဆိတ်တွေ ကို ပြောတာနော် ဟီးဟီး
လူချွန်တော်
အမြန် နင်းလာတဲ့ ကျတော့်စက်ဘီးက အရှိန် ထိန်းမရပဲ သူမ အနားက ပွတ်ဆွဲ သွားတာပေါ့
” အမလေး ”
အဲ့တော့ ကျတော်လည်း ပစ်လဲပြီး ထမင်းချိုင့်တွေ လည်း မှောက်ကုန် တာပေါ့ ၊ သူ့ကို စက်ဘီးက မတိုက်မိ ပါဘူး ။ ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက် ဆိုတော့ သူလည်း လန့်ပြီး လဲသွားတယ် ။ အဖြစ်အပျက်က ကျတော် မမှားဘူး ဆိုပေမဲ့ လည်း တဖက်က မိန်းကလေး ဆိုတော့ ကျတော်က စက်ဘီးကို ပြန်ထူ ၊ ဒေါက် ထောက်ပြီး သူမကို ထူပေးဖို့ သွားတော့
ဘယ်က ငနဲ နှစ်ကောင်လည်း မသိဘူး ရောက်လာပြီး ကျတော့်ကို လာ တွန်းတယ်
” မင်း စက်ဘီးကို ဘယ်လို စီးတာလဲကွ ၊ မိန်းကလေး တယောက်လုံးတောင် မမြင်ဘူးလား ”
မဆီမဆိုင် အဖြစ် အပျက်ကို သေချာ မသိပဲ မိန်းကလေး လှလှ ဆိုတော့ နှာဘူး ထ ပြီး လူစွမ်းကောင်း လာလုပ်တဲ့ ငနဲ နှစ်ကောင်ကြောင့် ကျတော်လည်း ဒေါသ ဖြစ်သွားတယ်
ကျုပ်ဆိုတဲ့ ကောင်ကလည်း ခေသူမှ မဟုတ်တာ အရင်တုန်းကဆို ကိုယ့်ကို လာကျော တဲ့ကောင်တွေ မှန်သမျှ တမလွန် ပို့ပစ် ခဲ့လို့
” တမလွန် ငချွန် ” ဆိုပြီး နာမည်တလုံး နေလာတာပဲ
ရုပ်ကလည်း သိတဲ့ အတိုင်း မင်းရဲဆက်နဲ့ နိုင်လူ စပ်ကျ ထားတဲ့ ရုပ် ဆိုတော့ ငချွန်ကို ဒါမျိုး လာစမ်းလို့ ကတော့ ဖာတန်း ရောက်သွားမှာပေါ့ ။
အဲ့တော့ ကျတော်လည်း အဲ့နှစ်ကောင်ကို ပြန် ဆောင့်တွန်း လိုက်ပြီး
” ဟျောင့် ဘာမှ မသိပဲ ဖွန်ကြောင်ပြီး လာ ဝင် မဟောင်နဲ့ ၊ ဖင်ထောင် ဆော် လိုက်လို့ လင်ကောင် မပေါ် ဖြစ်သွားမယ် ”
ကျတော့် စကားကြောင့် ငနဲသား နှစ်ယောက် ရှူးးရှူး ရှဲရဲှနဲ့ ဒေါသတွေ ဖြစ်ပြီး
” ဟာ မင်း မင်း မင်းကွာ ”
” ဘာလဲ ! မင်းကွာ မင်းကွာ နဲ့ ထမင်းပါ မစားနိုင် ဖြစ်သွားချင် လို့လား ”
” ဟာ ”
ငနဲ နှစ်ယောက်မှာ နောက်က တယောက်က ကြောက်တတ်ပုံ ရပါတယ် ။ သူ့လူကို အတင်း ဆွဲခေါ်ပြီး ” လာပါကွာ ငါတို့နဲ့ ဆိုင်တာလည်း မဟုတ်ပဲနဲ့ သက်သက် ပြသနာ ဖြစ်အုံးမယ် ”
အဲ့တော့ ကျတော်လည်း သိတဲ့ အတိုင် လေကို လျှော့လို့ ဘယ်ရမလဲ ထပ်တင်း ရတာပေါ့
” အေး မင်းကောင်ကို မြန်မြန် ခေါ်သွား ၊ ဇ မရှိပဲ နဲ့တော့ ဇောင်း လာမကြွနဲ့ ၊ ဇောက်ထိုး ဆွဲပြီး ဇက်ပိုး ဖြတ်ရိုက် ပလိုက်မယ် ဘာမှတ် ”
” မင်းကွာ ”
ဟိုကောင်က ဖဲ့ချင်တဲ့ ပုံ နဲ့ ရှေ့တိုးလာတော့ နောက်က တစ်ယောက်က ဆွဲတယ်
” လာ လာပါကွာ သွားရအောင် ”
အဲ့အချိန်မှာ ကောင်မလေး ကလည်း အနား ရောက်လာပြီး
” တော်ကြပါတော့ရှင် ၊ ကျမ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး ၊ ကျမက လမ်းကို မကြည့်မိပဲ ထွက်လာလို့ တိုက်မိ မလို ဖြစ်သွားတာပါ ”
” ကဲ ကြားတယ်နော် နှာဘူး ၊ ထပြီး တဏှာရူး လာ မပြနဲ့ ၊ ငါ့ မဟာဒူးက ရင်ဘတ် မရွေးဘူး ”
တဖန် ကျတော်က မိန်းကလေး ဘက် လှည့်၍
” ခင်ဗျားလည်း သတိထားအုံး ၊ စက်ဘီးမို့ သာပေါ့ ကားဆို ပွဲချင်းပြီး နေပြီ ” ” ဟုတ်ကဲ့ပါရှင် တောင်းပန်ပါတယ် ” ကျတော်တို့ နှစ်ယောက် ပြောနေတာကို ဟို ငနဲတွေ က မသွားသေးပဲ ကြည့်နေလို့ လှမ်း ဟောက်လိုက်ရ သေးတယ်
” ဟို နှစ်ကောင် ၊ မကျေနပ်လို့ ပေကပ်ကပ် လုပ်နေတာလား ၊ ငိုးမတွေ အသေ သတ်ပြိုက်လို့ နက်ဖြန် နေထွက်တာ မမြင်လိုက် ဖြစ်သွားမယ် ”
အဲ့ကြမှ ငနဲနှစ်ကောင်က ကျတော့်ကို သတိထား ဆိုတဲ့ ပုံစံနဲ့ လက်ညိုး ထိုးထိုး ပြီး ထွက်သွားကြ ပါတယ် ။ ပြီးတော့ ကောင်မလေးလည်း ထွက်သွားတယ် ။
ကျတော်လည်း ကွကို ပြန်ကြည့်တော့ ထွက်သွားတယ် ( ရှူ းရှူးးတွေ ) ဟုတ်တယ် ၊ ရုပ်ခံနဲ့ ဖိန့်ပြီး ဟောက်သာ ဟောက်နေရတာ ၊ စိတ်က ကြောက်ပြီး တုန်နေတာ ၊ ဟီးဟီး
ဪ တမလွန် ပို့ပစ်ခဲ့တဲ့ ကောင်တွေ ဆိုတာ ခြင်တွေ ဂျပိုးတွေ ပွက်ဆိတ်တွေ ကို ပြောတာနော် ဟီးဟီး
လူချွန်တော်
Comments
Post a Comment