လက်သရမ်းချင်ဦး

 ဒီတခါ ရန်ကုန် လာတော့ ကျုပ်မိန်းမပါ ပါလာတယ် ဗျာ။ ထုံးစံအတိုင်း ဘတ်စ်ကား စီးကြတာပေါ့ ။ ကားကလည်း ကြပ်လိုက်တာ လွန်ပါ ရောလား။ ဖြစ်ချင်တော့ ကျုပ်ရှေ့မှာ ဖြူဖြူ ဖွေးဖွေး ရေဆေး ငါးကြီးလို လုံးကြီး ပေါက်လှ မိန်းမတယောက် ဗျို့။

ကားကလည်း ကြပ်တော့ ဒီမိန်းမဟာ ကျုပ်ရင်ခွင်ထဲ ရောက်နေ သလို ဖြစ်နေ တာပေါ့။ ကျုပ်မိန်းမ ကလည်း လူလည် ပဲ ဗျ ။ ဒီလောက်တော့ နပ်တာပေါ့။ သူသိတယ် ဆိုတဲ့ မျက်နာနဲ့ ကြည့်နေတယ် ဗျ။

ကျုပ်ကလည်း တတ်နိုင်ဘူးလေ ကိုယ့်ကံနဲ့ကိုယ်ပဲ ဆိုတဲ့ ပုံမျိုး ဖမ်းပြ လိုက်တာ ပေါ့။ ကားက သိတ်ကြပ် နေတော့ ကျုပ်မိန်းမ လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူး ပေါ့ဗျာ ။ အဲ့ဒီလို ရာသီဥတု သာယာ နေတုန်းမှာ

ကျုပ်ရင်ခွင်ထဲ ရောက်နေတဲ့ လုံးကြီး ပေါက်လှ မိန်းမက မပြောမဆိုနဲ့ ကျုပ်ပါးကို နောက်လှည့်ပြီး ရိုက်ထည့်လိုက် တာဗျာ။

” ဖြန်း ”

” နှာဘူးကြီး ၊ ကားပေါ်မှာ နှမချင်း မစာနာ ၊ ဟိုကိုင် ဒီကိုင် ထပ်လုပ်ရင် နောက် ပါး တဘက်ပါ ဖိနပ်နဲ့ချွတ်ရိုက်မှာ ” ဆိုပြီး ရန်တွေ့ နေသေးတာဗျာ ။

ငှယ် ။ ငါလည်း ဘာမှ မလုပ်ရ သေးပဲ ။ အခုမှ လုပ်ဖို့ ကြံနေတုန်း ရှိသေးတယ် ။ ဒီဂန်းမ က ဘယ်လို ဖြစ်တာလဲ ပေါ့ ။

ကျုပ်မိန်းမ လည်း ရှက်ရှာ လွန်းလို့ ထင်ပါရဲ့ ဗျာ။ ကျုပ်လက်ကို ဆွဲပြီး ရပ်တဲ့ မှတ်တိုင်မှာ ဆင်းလိုက်ရော ဗျို့။

အောက်ရောက်တော့ ကျုပ်မိန်းမကို တောင်းပန်ရ တာပေါ့။

” ငါ အဲ့ဒီ မိန်းမကို ဘာမှ မလုပ်ရ ပါဘူးကွာ ငါ့ကို ယုံပါ ” ဆိုတော့

” သိသားပဲ
ရှင့် ဆတ်မြင်ကတ် လို့ ကျမက လှမ်း ကိုင်ပေး လိုက်တာ ”

” တိန် ” မတာမရီး

Comments

Popular posts from this blog

စပ်စုတဲ့ မိန်းမ

ဆိုက္ကားဆရာရဲ့ထောပြီအစီအစဉ်

လောင်းမလား